de verbuiging van 'de' (m), bijvoorbeeld: de man | de mannen [p] van de man | van de mannen [p] de man | de mannen [p] de man | de mannen [p]
|
die Deklination von "der", Beispiel: der Mann | die Männer [p] [1. Fall] des Mannes | der Männer [p] [2. Fall] dem Mann / dem Manne | den Männern [p] [3. Fall] den Mann | die Männer [p] [4. Fall]
|
de verbuiging van 'de' (m), oude vorm, bijvoorbeeld: 1. de man | de mannen [p] 2. des man | der mannen [p] 3. den man | den mannen [p] 4. den man | de mannen [p]
|
die Deklination von "der", Beispiel: der Mann | die Männer [p] [1. Fall] des Mannes | der Männer [p] [2. Fall] dem Mann / dem Manne | den Männern [p] [3. Fall] den Mann | die Männer [p] [4. Fall]
|
de verbuiging van 'een' (m), bijvoorbeeld: een man | mannen [p] van een man | van mannen [p] een man | mannen [p] een man | mannen [p]
|
die Deklination von "ein" (m), Beispiel: ein Mann | Männer [p] [1. Fall] eines Mannes | Männer [p] [2. Fall] einem Mann / einem Manne | Männern [p] [3. Fall] einen Mann | Männer [p] [4. Fall]
|
de verbuiging van 'een' (m), oude vorm, bijvoorbeeld: 1. een man / ene man | mannen [p] 2. eens man | van mannen [p] 3. enen man | mannen [p] 4. enen man | mannen [p]
|
die Deklination von "ein" (m), Beispiel: ein Mann | Männer [p] [1. Fall] eines Mannes | Männer [p] [2. Fall] einem Mann / einem Manne | Männern [p] [3. Fall] einen Mann | Männer [p] [4. Fall]
|