|
dulden | duldde -- heeft geduld |
|
dulden | duldete -- hat geduldet |
|
|
|
|
gedogen | gedoogde -- heeft gedoogd |
|
dulden | duldete -- hat geduldet |
|
|
|
|
|
|
tolereren | tolereerde -- heeft getolereerd |
|
dulden | duldete -- hat geduldet |
|
|
|
|
dogen | doogde -- heeft gedoogd |
|
dulden | duldete -- hat geduldet |
|
|
|
|
velen | velde -- heeft geveld |
|
dulden | duldete -- hat geduldet |
|
|
|
|
iets stilzwijgend accepteren
|
etwas stillschweigend dulden
|
|
|
|
geen inmenging dulden
|
keine Einmischung dulden
|
|
|
|
geen tegenspraak dulden
|
keine Widerrede dulden
|
|
|
Men moet handelen of ergere dingen verduren. [Agere, aut pati fortiora]
|
Handeln oder Stärkeres dulden [Agere, aut pati fortiora]
|
|
|
|
Tolerantie zou eigenlijk slechts een tijdelijke gezindheid moeten zijn: zij moet tot erkenning leiden. Dulden betekent beledigen. [Johann Wolfgang von Goethe, 1749 – 1832]
|
Toleranz sollte eigentlich nur eine vorübergehende Gesinnung sein: Sie muss zur Anerkennung führen. Dulden heißt beleidigen. [Johann Wolfgang von Goethe, 1749 – 1832]
|
|
|
|
Deze zaak kan geen uitstel lijden.
|
Diese Angelegenheit duldet keinen Aufschub.
|
|
|